שיעור חינוך - ערכים vs קליפים - הילכו שניים יחדיו?

 פעם בכמה זמן יוצא קליפ של זמרת כלשהי (לעיתים נדירות של זמר) שמעורר בכולנו את תחושת הדודה הפולניה, אל המוסר הפנימית שלנו מזדעקת, אלפי פוסטים של "מי יגן על בנותינו ובנינו" משתחררים למרחבי הרשתות החברתיות, ואז, שקט; עד לקליפ הבא

מכיוון שהיכולת שלנו לשלוט בתעשיית המוסיקה / פרסום / בידור מועטה ביותר, אני מאמינה שיש לנו אחריות כנשות ואנשי חינוך (וכהורים, כל הכתוב כאן רלוונטי גם לשיחה 1:1 עם הילדות-ים שלנו) לגרום לילדים שלנו לחשוב – איך אני מרגישה מול זה? האם זה מתאים לי? האם אני כנערה חזקה / ביקורתית / פמיניסטית מוכנה לקחת חלק בניצול פרסומי, למה הקליפ הזה נראה ככה? האם לשיר אמורות להיות מילים / מסר / סיםור מאחוריו, ועוד.

השיעור שאני מציעה הוא שיעור מונחה ילדות-ים / נערות-ים, ולאן שהם יקחו אותו, לשם הוא יגיע.

שאלה ראשונה שתוצג תהיה – האם יש קליפים שמרגיש לכם כשאתן-ם צופות בהם, שהן לא באמת מיועדים לכם? קליפים שמעוררים בכן-ם אי נוחות? קליפים שאין להם קשר לשיר או אליכם כנוער / ילדים-ות?

הילדים-ות ישתפו בשמות של קליפים / יוצרות-ים שקליפים שלהם עולים בראשם.

נכין שמש אסוציאציות ונכתוב בה את כל המושגים / רגשות / מחשבות סביב – לא מתאים / לא נעים / כן מתאים / כן נעים / אין דבר כזה / יש דבר כזה.

נשאל, האם בזמן האחרון יצא קליפ כלשהו שעניין אתכן מאוד או להיפך, עיצבן אתכם-ן? סביר להניח (ברוב בתיה"ס) שהקליפ של עדי ביטי יעלה, בין אם משום שהילדים עצמם חושבים עליו ובין אם בשל הסערה החולפת שהוא יצר.

דיון קצר, בו נגלה כמה ילדים-ות מהכיתה צפו בקליפ, מעל כיתה ו' אם למעלה מחצי כיתה צפו בקליפ ניתן להקרין אותו ולבקש מהם –

להעלות את כל המחמאות, הביקורת, השאלות שעולות בהם אחרי צפייה.

נבקש מהן-ם להכין טבלה במחברת – ערכים אישיים שלנו – מול מה שהקליפ הזה משקף.

מהנקודה הזו – כל כיתה, בהתאם לגיל, לרמת השיח, ולשאלות שעולות – תמשיכו את הדיון, אולי לכיוון יותר רגשי, אולי ליותר ביקורתי, אולי השוואתי, אולי אל מול קליפים אהובים / מעצבנים / לא ריאליים והסיבה לכך.

בכל מקרה, אסור לנו לוותר על פיתוח מבט ביקורתי ומציאותי של הילדות-ים, על ידי שיחות פתוחות וכנות, בהן הם ישמעו גם את נקודת המבט שלנו באופן לא שיפוטי; ירגישו נוח לשתף, ויצליחו להבין את הקשר בין תרבות ההמונים למציאות החיים האמיתית והיומיומית של כל אחת ואחד מאיתנו.

ולשם השוואה - פוסט על "נמסטה" של סטטיק ובן אל - שמראה שליוצרים יש בחירה על ההיבטי החזותי,

על "סטיית תקן" של ססטיק ובן אל עם קליפ שונה לחלוטין מהנורמה שלהם (מעט בדומה ל - טודו בום) ובככל על היכולת של זמרים-ות להציע לנו טקסטים ביקורתיים

 

 

 

למה חשוב לשלוט בעובדות מתמטיות

במהלך הלמידה מרחוק החלטנו לעסוק בביסוס מיומנויות יסוד - שטף קריאה, עובדות מתמטיות ועוד, יש אינספור דרכים לעשות זאת מרחוק, מגוונות ויצירתיות, לצד שינון ותרגול - השילוב בין שתי הדרכים ייצר הצלחה.

עובדות מתמטיות הן אבני הבסיס לשליטה בפרוצדורות מורכבות;

שליטה מורכבת משני חלקים - הבנת המשמעות + שליטה בטכניקות / שליפת הידע כי הוא אוטומטי
(היא נכונה גם להקניית שפה, דקדוק, מושגים מדעיים ועוד)

כאשר ילד-ה שולטים בהן הם יכולים:

1. לשלוף תשובות - פחות אנרגיה וקשב  בתהליך הפתרון, ולכן פחות "עייפות" מנטלית נצברת
2. אוטומטיזציה בשלבי עבודה - לדוגמה חיבור מאונך עם המרות - אין עיכובים בחישובים של כל שתי ספרות
3. להרגיש בטחון והפחתת חרדה - בשל שליטה באבני היסוד
4. שימוש יעיל במחוונים למי שצריך

להלן סרטון הסבר ממוקד כולל מהן עובדות היסוד - שיש לשלוט בהן עד סוף כיתה ג' או ד' למתקשים.

منشور تربوي - الاصغاء الى ال لا وقول لا - שיעור חינוך - ללמוד לומר לא ולהקשיב ללא

تعلم قول لا, والاهم تعلم الاصغاء الى لا.

شارون ميخالي- رمون

ضمن المواضيع التي تشغل الصف، قمت انا بالاهتمام بموضوع ال- لا. منذ الرياض، تربى الأولاد والبنات وتعلموا قول " لست مرتاحا". الكثير من الأولاد تربوا على ان يكونوا لطيفين مع المحيط وغير جازمين، عادة ما ينبع هذا الشيء من الخوف من العدوانية من قبل الاهل، وهناك أسباب أخرى مثل خشية الأولاد ان لا يكونوا "لطيفين، او ان لا يكونوا جزء من مجموعة...

من ناحية أخرى هناك أولاد قد لا يصغوا الى كلمة لا او انهم قد يختاروا عدم الاصغاء لها. يظن هؤلاء الأولاد انهم قد اعتادوا ان يكونوا في الجهة الأقوى، وانهم يغفلون عن هذه الكلمة الواضحة التي يلقيها الصديق/ة خلال اللعب او التفاعل الاجتماعي او التربوي.

اعمل في الصف في عدة جوانب متقابلة، من منطلق الاعتقاد ان ذلك سوف يعطي صورة كاملة وشاملة للأولاد، هذه الصورة مكونة من حالة معطاه وقول لا، الاستماع والرد على الاخر، وكذلك العقوبة عند الضرورة.

(يجدر بالذكر ادأن صفى لم يواجه أي عقوبة وذلك للأسباب التالية: انني أؤمن بوجود ممارسات سلوكية أخرى أفضل، وان حلول أخرى قد تلبي الحاجة.)

1-      الجانب الحسي السردي

قمنا بعرض بعض الحوارات والتنشيط، وكان التركيز على شعوري في هذه الحالة- وكان الهدف ان نوضح انه عندما يقول شخص ما لا فانه يقصدها، يقصد لا. ولا يقصد "ربما", و"سوف أفكر بالأمر"، و"قرر انت". قمت بالتأكيد على فهم وإدراك انه عند أجيال أكبر سنا انه إذا قام أحد ما بقول لا لنا وقررنا عدم الاهتمام لذلك، فمن الممكن ال يؤدي ذلك الى عواقب حادة.

وقمت بإعطاء بعض الأمثلة التي تناسب الصف الثاني.

2-      الجانب الجسماني- الشخصي

منذ الصف الأول يرافقنا موضوع الجسد من جوانبه المختلفة: الخصوصية، الحماية، والمساحة الشخصية.

أقوم بالتفاعل مع الصف عن طريق اللعب، الحوار، والعاب الحركة المتبادلة وكذلك من خلال اغان، كتابات شخصية في حصص المهارات الحياتية. من خلالها يقترب /يبتعد الأولاد من بعضهم البعض، وهم بنفسهم يسيطرون على الوضع.

غالبا ما تتعلق كلمة لا بالجسد- كيفية قول لا، و"وقت" قول لا- عند اللعب، الانزعاج، اللمس، الرد على الصديق/ة الذي لم يصغي اليك...عند غرس المفهوم ان جسدنا هو فقط ملكنا، يحظى قول لا على صلاحية أكبر. اعتقد ان الجسد هو العضو الأول الذي يتعلم الأولاد الاعتناء به والمحافظة عليه ولذلك من المهم دمجه في حوارات حول قول لا.

3-      الاصغاء

في السنة الماضية قمنا  باستضافة ولي امر تلميذ في الصف. قام بشرح لغة ال –انا للأولاد وعن أهمية استعمالها وخاصة في حالات الخصومة.

قررت ان اتراجع قليلا واتنحى الى المفهوم الأساسي وان أقيم حوار عن الاصغاء للأخر. كي يخرج الحوار عن نطاق النظريات، قمت بدمج لعب أدوار. ومن خلال ردود الأولاد تحدثنا عن أهمية الاصغاء.

4-      تعلم قول لا

انني أؤمن انه من واجبنا تربية أولادنا وطلابنا على قول لا

يمكنهم قول لا ليس فقط عندما يرفضون شيئا ما (وهذا شرعي للغاية)، ولكن يجب قولها وبطريقة حازمة عندما يقوم شخص بقول او فعل شيء غير مريح بالنسبة لهم. علينا تعليمهم انه غير ضروري مراعاة مشاعر الاخرين إذا اعتبرنا ان الأمر قد تعدى الخط الأحمر.

اعرف ان هذا الشيء معقد، لأننا عادة ما نربي على اللطف، على الاحتواء، وعلى الفهم الاجتماعي وغير ذلك.. وفجأة يجب علينا ان نقق ونصر على موقفنا ونرفض!

ولكن من ناحية أخرى لا ينبغي علينا استغلال الموقف استغلالا مسيئا.

الحوار عن هذا الموضوع غير مستقل، وانما هو تحد هام من وجهة نظري لأنه يتعدى من حدودي انا الشخصية الى حدود الاخر. ويمكنه ان يوثر على سلوك المجموعة، على السلوك امام عناصر سلبية و...

مقطع فيديو رائع:

مقطع لدانا نخوم – ملائم للأطفال من جيل الولادة ويطرح موضوع في غاية الأهمية: تقبيل الجدة- هل هو ضروري؟ هل يجب علي فعل ذلك؟ هل من الممكن قول لا؟ (طبعا ممكن الرفض ويفضل قول لا ما دامت تلك رغبتنا!)

שני סירטונים מעולים להתייחסות:

סרטון של דנה נחום, מתאים מגיל ילדות - מדבר על נושא סופר חשוב - לתת נשיקה לסבתא- חובה? חייבים? או שמותר לומר לא? (ברור שמותר, ואף רצוי לומר גם לא, אם לא רוצים).

consent - simple as tea - הסכמה, כמו בא לך תה?מתאים מגיל 11-12 והלאה.

התייחסות למשפט השכיח בגנים "לא נעים לי" של ד"ר עדה בקר
 

את הפוסט תירגמה - איה פחר - אשת חינוך (מחנכת בביה"ס כולנא יחד), כותבת הצגות וספרים לילדים ופעילה חברתית.

הפוסט בעברית - ללמוד להגיד לא ולהקשיב ללא

כל הזכויות שמורות לשרון מיכאלי - רמון 2019